You are currently browsing the archives for the Şiirler category

YAZIN GÜZEL Mİ?

Ağustos 13, 2010 Edebi Hayat / Genel / Şiirler
No comments

SİL,

GEÇMİŞİMDEKİ KAFİYESİZCE YAZILMIŞ

VE KİFAYETSİZCE YARIM BIRAKILMIŞ

BÜTÜN CÜMLELERİMİ

VE BİR MÜREKKEP KOKUSUNU DUYAR GİBİ,

BATIRIP KALEMİNİ DAMARLARIMDAKİ KAN DAMLALARINA

YÜREĞİNDEN PARMAKLARINA SIZAN CÜMLELERLE

EN BAŞTAN YAZ BENİ!

YAZ BENİ HAYAT SAYFALARIMA

KENDİ EL YAZINLA

BİR MENDİLE SEVGİ DESENLERİ İŞLER GİBİ

VE HER BİR SAYFAMIN SONUNDA

BİR (YAZAR) ÜNVANI İLE SENİN ADIN GEÇSİN

SENİN İSMİN YANKILANSIN BÜTÜN MISRALARIMDA

VE YALNIZ SENİN TENİN DEĞSİN

BENİ BEN YAPAN

YIPRATILMIŞ ÇİZGİSİZ YAPRAKLARIMA…

Volkan YILMAZ

Yanlışlıkla Küfürlerim

Ağustos 11, 2010 Edebi Hayat / Genel / Şiirler
No comments

kader üzerine değilde
belkide yanlışlıkla doğdun
gidişin yanlıştı
gelişin , seçimin ve seçilişin
ben bağıra bağıra ekstra alkol leri
alırken doldururken  midemi
lüks lokantalarda
önüme konan yoğurda
yanlışlıkla kustum…

yanlış hayat
ilk ota bulaştığım gün
atari salonlarında  kendimi
kahraman hissettiren  bilinci
yanlışlıkla buldum
aslında  umutluydum…

ben görebileceğin en tuhaf
protestan şair
diyorki , kadınlar ölmesin
rüyanıza kapıldım gittim
bir gecede hepinizi s.ktim
desem
yanlışlıkla oldu
dokunmadıklarım doğruydu…

daha 23 ündesin
desim söylesene nesin
acımtırak bir şiir olsun istedim
kopyacı  demesinler aman
ustad aziz nesin.
pekte tarzım değil ya
laf sokma çabasındalar
soktum desem
yanlışlıkla oldu…

hayat yaşama sevinci vermeli
gördüklerim duyduklarım okuduklarım
yaşadığım aşk  haykırdıklarım
kolumdaki 37 kesik izi
deşercesine kanattım heryerimi
deştim
6 rakamı siktir et
mahallenin en güzel kızıydı
eğiliyordu yanlışlıkla değdim
ben değildim

hala aklımdalar aklımdasın
ahh şu aklını alanlar
annelerini sevmiyorum
damağımdasın
bu deliyi sadece
üçüncü şahıslar anlar
romantizim masumiyetleri vardı
kalbimde
artık bittim
çokta  tın dedim ya
her küfrümü ben sana
yanlışlıkla ettim…

Protestan Şair Kardeşimden İnciler

Desp0tizm  22.05.2010

Şehir Sana Dar Geliyor

Şubat 23, 2010 Edebi Hayat / Şiirler
No comments

Bu gece yine, karıştı düşüm.
Sıkıldı yüreğim, ağrıdı başım.
Gökyüzü bulanık, yağıyor hışım.
Şehir sana dar geliyor, Süleyman.

Karanlıkta mor ışıklar süzülür.
Bir sokakta yedi yabancı gezinir.
Hepsi birbirine buhuz edinir.
Şehir sana dar geliyor Süleyman.

Gelen gideni görmez, her yer toz duman.
Bugünüm berbat, yarınım daha yaman.
Selamsız bırakma aman, aman.
Şehir sana dar geliyor Süleyman.

Varoşlarda besleniyor kurbanlar.
Dosta karşı güdülüyor gümanlar.
Refah için göç etmiştin, bir zamanlar
Şehir sana dar geliyor, Süleyman.

Caddeler kalabalık, suratlar asık.
Gök kubbe küskün, sanki çamura basık,
Haramla beslenmiş martılar, eli, yüzü bulaşık.
Şehir sana dar geliyor Süleyman.

Billur kayalardan, boz kayalar doğmuş.
Tomurcuk çiçekler gölgesinde boğulmuş.
Bizim mahalle, varoşlara kovulmuş.
Şehir sana dar geliyor Süleyman.

Süleyman Bektaş
(Çağdaş-i)

Başlıksız

Şubat 5, 2010 Edebi Hayat / Şiirler
1 comment

Başlıksız şiirlerin mucidi olmuşum
Aşk ocağına düştüm düşeli.
Laf olsun diye bile karalayamazken şaiir oldum
Aşk ocağına düştüm düşeli.
Eskiden inanmıyordum aşka
Gelir gecerdi sanıyordum  nasılsa dönerdik başa
Yaşadım şimdi inandım büyülü bakışlara
Aşk ocağı yaktı beni baştan başa.
Şimdi anladım sensiz kalmayı
İsyankar gecelerin yargıcı olmayı
Gül bahcesinde gülsüz kalmayı
Aşkın sayesinde öğrendim aşkla yanmayı…

Hayalim

Şubat 5, 2010 Edebi Hayat / Şiirler
No comments

Hani demiştim ya sana ben sen olmadanda yaşarım,
Hayalinle kalkar hayalinle yatarım.
Gözlerin yerine resmine bakarım,
Sana sarılır gibi yastığa sarılırım.
Kendi kapımı acar kendi yemeğimi yapar
sonrada sen varmış gibi sohbet ede ede yerim.
DEMİŞTİM ya
İşte şimdi anladım sensizliğin nasıl bir duygu olduğunu
Sen yokken kimse bana sarılmıyor,
Kimse senin gibi içten Aşkım demiyor,
Kimse senin yerini dolduramıyor.
ANLASANA GÜZELİM HAYAL BİLE SENSİZ OLMUYOR…

Newer Entries →